Proeven van de Lauzière : Le Sarvatan
Wat is de Lauzière ?
Het is een klein bergmassief dat voor de meeste mensen gewoon het decor is van de autowegen dieper de Alpen in. Of het nu richting wandelen in de Vanoise of Thabor is, of richting skiën in de mega skistations van de Savoie.
De toppen zijn niet zo hoog, 2500 m ongeveer. Er zijn geen berghutten. Alleen enkele gîte d'étape in de dorpen en veel kleine onbewaakte bivakhutten. Het bestaat uit stevige graniet. Net als zijn overburen Grandes Rousses en Belledonne.
Het contrast met de valleien aan de voet van de Lauzière is enorm. Grote hoogteverschillen. Verkeer, goed georganiseerde dorpen en stadjes in de vallei en wegdeemsteren van bewoning en activiteiten hogerop. Waar de natuur dus zijn plaats terug inneemt/opeist.
Ik maakte een grote doorsteek op dik 2 dagen tussen de stations van Epierre en La Chambre.
Masterclass in slechte paden.
Epierre - Argentine - oude mijn - Balme Dessus. 11.5 km 1850 m+ 300 m-
Epierre is een klein dorp. Niets te beleven. Het asfaltwegje naar Argentine deelde ik met een leeftijdsgenoot die al overal in heel Frankrijk had gewerkt, werkloos was en bereid was om nog eens te verhuizen om aan werk te raken. Hij deed een ochtendwandeling ; de namiddag was voor een veelbelovend sollicitatie gesprek.
Dan begon het. Bij het begin van het pad werd ik gewaarschuwd door een trailrunner die dit net omgekeerd had gedaan. En het klopte. Slechte markering / losse keien / stukjes weggespoeld / bomen dwars over het pad / brug weggespoeld door mega lawine / zuring en netels van een meter of meer waar het pad helemaal in verdween. Nog niet lastig genoeg ? Dan ook nog eens de vochtige hitte / een rugzak die nodeloos was verzwaard met minstens 2 kg materiaal dat ik 's morgens met een wandelmaatje had moeten meegeven / allerlei kriebel- en bijtbeestjes. Broek en t-shirt waren de hele dag doorweekt. Geen wonder dat die trailrunner zegde "hier zou ik nooit een groep op meenemen".
Maar toch had het iets. De ruigheid en eenzaamheid waar ik naar op zoek was gegaan. En de oude mijn die ik halfweg bezocht, was een reis in de tijd.
Toen ik eindelijk bij de bivakhut van Balme Dessus aankwam : nieuwe verrassing. De hut wordt niet een klein beetje opgeknapt. Alles wordt afgebroken en opnieuw gebouwd. Dit moet een échte onbewaakte berghut worden voor de wandelaars die de Tour de la Lauzière doen.
Ik sliep in de tent die dwars over het pad werd gezet. Zonder tent, was geen optie, de kriebel- en bijtbeestjes waren er ook nog.
Fantastisch zicht 's avonds op de Chartreuse. En op een reeks rotspieken hoog boven me.
Pieken net onder de top
Balme-Dessus - Arbesserie - Le Sarvatan - La Grande Léchère
15 km 950 m+ 1150 m-
Tegen een uur of 8 was het pad terug vrij. Ik kon voluit genieten van het wandelen door een aaneenschakeling van kammetjes, kleine hangende valleitjes en granieten blokkenvelden. De paden zijn hier niet voor beginners : stevige hoogteverschillen, af en toe klauteren, een paar sneeuwvelden, lastige blokkenvelden... Heerlijk ruig en eenzaam. Tot col de Sarvatan kruiste ik één (1) andere wandelaar. Het blijft bij de Col. De top, zo'n 80 m hoger, is puur rotsklimmen.
Totaal nieuw landschap. Dichtbij : de parkings en skipistes van Col de la Madeleine, verderop de toppen van de Vanoise en Grandes Rousses. Met een donker onweerswolken dek.
Ik kortte dus in. De Col de Montjoie is voor een volgende tocht. Na de pittige afdaling (met enkele plekken waar in andere gebieden een kabel zou hangen) koos ik voor de piste langs La Grande Rigole. Dit is een irrigatiekanaal dat al 8 eeuwen de hellingen boven La Chambre van water voorziet. Een voor die tijd enorm project, in gang gestoken door de burchtheren. Die ook op hun burchtheuvel wel vers fris water wilden.
De Refuge du Lac de la Grande Léchère is een tophut op dit moment. Ruim, mooi gelegen. En vooral erg kalm, er zijn maar 3 gasten. Het was heerlijk babbelen met 2 gelijkgestemde hikers.
En, ook belangrijk : we kwamen aan zonder stress, een uur of zo voor ook hier het onweer losknalde.
Dalen dalen dalen
La Grande Léchère - Gare de la Chambre
8 km 50 m+ 1300 m-
Na een vroeg ontbijt was het knallen naar beneden. Heerlijk veel bos en schaduw, af en toe een fantastisch uitzicht op L'Etendard en op les Aiguilles d'Arves (waar ik vorige week rondtrok).
Beneden in de cluster van dorpjes die samen La Chambre vormen, was het net markt.
Ik kon nog net één bus vroeger nemen dan gepland. Gelukkig maar. Dat gaf me de nodige speelruimte om soepel om te gaan met de opeenstapeling van vertragingen op het lokale net. De extreme hitte doet ook daar van alles uitvallen.
Reacties
Een reactie posten